ben pek kız çocuk gibi büyümedim.
çocukluğum, ya çete kurarak, ya birilerini döverek, ya elimde sopam yanımda kurt köpeğimle serseri serseri gezerek, ya da bisikletle takla atıp kaşıma gözüme dizime koluma dikiş attırarak geçti. (birçok sanatsal çalışmam da oldu ama şimdi onların yeri değil)
arta kalan zamanlarda da ağaç tepelerindeydim zaten.
futbol takımımız vardı, piggy kaleciydi. misket oyununda harikaydık. ve şu futbolcu kartlarıyla oynanan oyunda herkesi keyerdim. (keymek: elinde ne var ne yoksa almak.)
ve tabii ki en sevdiğim çizgi film(lerden biri) transformers'dı.
onları ne kadar özlediğimi, dün akşam filmi seyredene kadar hiç farketmemiştim.
heyecandan sık sık koltukta zıpladım, şövalyemin kollarını sıktım, dudaklarımı kemirdim, gözlerim doldu.
ah optimus prime, seni ne kadar özlemişim...
o zamanlar "tıransformırs modenmitdiyaaa" diye anladığımız ve öyle söylediğimiz şarkı beni hala heyecanlandırıyor.
ah optimus, niyetim ciddi...
onlar aramızda, biliyorsunuz.
optimus benim için hiçbir zaman ölmedi.
3 yorum:
ah be ze,
ben hiçbir zaman kaleci olmadım diyorum, hala algılayamıyorsun. tamam, kaleye geçsem süper olurdu. top bana çarpacağından gol olmayacaktı pek. bunun hayaliyle yaşadın demek senelerce, artık aslında öyleymiş gibi anımsıyorsun. benim anladığım bu. ama yanlış bilgi verip durma.
p.s: tibet ağırtan' ın kasedi bende değil. en son sendeydi.
maykıl bey neler yapmış merakla bekliyorum ben de, bu arada tebdili mekandaferahlık vardır, hayırlı olsun.
pig: çok iyi hatırlıyorum kaleciydin. ben de takımdaydım. hatta o gün aşağıdaki sokakta oturan secda'nın arkadaşı kısa boylu kızı dövmüştüm ve hep birlikte bisikletini tartaklamıştık.
kaleciydin.
ayrıca kolpacısın, sana kimse inanmaz.
ayrıca "kınalı da zeytine sar yolla"yı tabii ki ben buldum.
schizo: yanında selpak götür, yer yer çok duygulanabilirsin :)
Yorum Gönder